15 Nisan 2010

Ilkokul ogretmenim ve dayak


Ilkokulu bitireli kac yil oldu bilmiyorum. Bir asir...Okulu ziyaret etmek geldi mi icimden? Pek degil. Bir kez uzun yillar once tekrar okuluma adim atma cesareti gosterdim. O semtten geciyordum. Maalesef guzel bir duygu ile degil derhal disari cikma icgudusuyle fazla icerilere giremeden ciktim.

Annem ve babam calistigi icin calisan ailelere ozel Goztepe'de bir ilkokula gittim. Bu okul Bagdat caddesinin en gozde ,en eski okullarindan ustelik. Sabah sekiz aksam alti. Is gibi. Hergun degil ama mutlaka bir veya iki kere topluca bazen de sahsima ozel dayak yedim.

Bu dayak oyle kolunu sallar gibi atilan tokatlar olmadi maalesef. Hedefi sasmayan bilakis hedefe kitlenmis tum guc kullanilarak atilan tokatlar.

Gulmek guzel midir? Hayir degildir. Ben sirf kikirdadim diye bir keresinde yanagimla kulagim arasindaki bir yere oyle bir tokat yedim ki eve geldigimde yanagim hala kipkirmiziydi. Kulagim hala hafif biraz agir isitiyor. Kesinlikle ona yormak istemem. Herhalde degildir. O kadar da olmaz degil mi? Bu artik bir vahsete,bir ilkellige, bir ilkokul ogretmeninin sevecen degil de resmen sevgisiz bir mahluk olduguna isaret eder degil mi? Yok yok ondan degildir herhalde, gecirdigim ortakulak iltihabindan oyle olmustur kulagim...

Yillar sonra facebookda tum ilkokul birbirimizi bulduk. Maalesef ilkokul ogretmenimizi de...Ne hissettin derseniz sevgi degil ozlem degil de daha cok hirs,ofke,hinc tarzi birsey. Pek sevinmedim,sevinmis gibi yaptim ayip olmasin diye.

Ilkokul ogretmenleri sevgi ve saygi ile anilmak icindir. Hedefi saptiranlara sevgi duymamaniz normaldir...Sevelim ogretelim sefkat gosterelim...Ilkokul ogretmeni en ozel ve en onemlisidir cunku ...

Didem

4 yorum:

bilge dedi ki...

merhabalar nihayet bloğuna gelebildim sevgili didem.yazını okurken biraz burukluk hissettim orta okul 1.ci sınıfta 10 kasımla ilgili bir yazı yazmıştım öğretmenim inanmadı benim yazdığıma ; ben yazdım diye ısrar etmem sonucu bir tokat yemiştim.daha sonraki yıllarda okulda yapılan şiir yarışmasında 1. ci geldim ve seçici kurulda bu öğretmenimde vardı ..yıllar geçti bir gün karşılaştık olayı unutmamış ve özür diedi bunu unutamam sevgi ve dostlukla..

didem dedi ki...

Bilge hosgeldin bloguma,beni sevindirdin ama bir yandan da uzuldum.Sanirim cogumuzun maalesef ilkokul ile ilgili kotu bir anisi var.Basina gelen sey ne kadar uzucu,bak yillar gecmis unutmamissin.Umarim halen Tr de okullarda dayak yoktur.Dayakla egitim olmaz.Bak sevgi ve ozlemle anilmak yerine ne sekilde aniliyorlar...Sanirim en buyuk ceza bu onlara...Didem

Zeugma dedi ki...

:(((
Canım benim yaa...
Hırs, öfke, nefret..Ne dersen haklısın.Ömür boyu unutulmaz..Asla!

Ben de Lise 1'de aynı zamanda Serbest Çalışma dersimize giren Tarih öğretmenimizin yanımdaki arkadaşımla kafalarımızı şiddetle birbirine çarpmasını ve 3 gün başımın ağrımasını hiç unutamam :((
Oysaki biz ağzımızı bile açmamıştık. Serbest çalışma dersi diye gürültü vardı ve adam arkadan gelip hedef olarak bizi seçti..
O yüzden halen tarihten nefret ederim,adını bile duymak istemem. Müzeleri gezerken bile aklıma gelir.
Öldü gitti ama ne yalan söyleyeyim, rahmet okumuyorum :(

didem dedi ki...

Zeugma, demek yalniz degilim. Dusun lisede dahi boyle seyler oluyor demek. Cok uzuldum kimbilir o kadar arkadasinin yaninda nasil mahcup oldun. Soyleyecek birsey bulamiyorum olacak sey degil! Nasil kizmissin benim gibi. Insan kolay kolay unutmuyor affedilecek gibi degil. Umarim artik bu tip seylere izin vermiyorlardir.Sevgiler...