16 Nisan 2010

Home sweet home



Bu kadar gezmeyi, surekli biryerlere gitmeyi seven biri olarak soyluyorum,insanin evi gibi yok. Sadece alisverise bile gitmis olsam evime dondugumde canimin cektigi koltuga kivrilip kahvemi icmeye bayiliyorum. Elime magazinlerimi alip ayagimi uzatmaya, aksam dvd koltugumda uzanip film seyretmeye bayiliyorum. Mutfagimda birseyler yapmaya ,evimi toplayip duzenlemeye,cicekler almaya,misafirlerimi agirlamaya,yemek yaparken disaridaki yesillige bakmaya bayiliyorum. Insanin kendi evi gibi yok.

Babami simdi daha iyi anliyorum.O hep bize kalmaya geldiginde "Kizim bir yastan sonra misafirlik kendi kizinin evi bile olsa zor.Insan evini ariyor" derdi hep. Gercekten ben daha bu yasimda evimi ariyorum.Evimde kafa dinlemeyi seviyorum.

Galiba gercek bir evcimenim.

Didem

Hiç yorum yok: