1 Nisan 2010

Nasil kosmaya basladim?


Her anne gibi dogum oncesi ve sonrasi sekilden sekle girdim.Ince uzundum ,sanki boyum kisaldi ,enlemesine yayildim,sistim,komik aynalardaki goruntulere benzedim.Dogumdan sonra goguslerim sisti,yuzum sisti ,dopingli gibi oldum sonra yorgunluk ve uykusuzluktan dayak yemise, aglamisa dondum.Her ne olursam olayim binbir surat misali tekrar eskiye dondum.Su an basladigim yerdeyim.15 pound verdim ve uc beden inceldim.

Nasil dondun derseniz Mevlana gibi dondum ne olursan o yine gel der misali, Didem simdi nasilsan hep oyle kalmayacaksin cok guzel donuyorsun don Didem don diye diye dondum.Kendi kendime hiz verdim moral verdim don dedim.

En onemlisi kendime baslarken bir soz vermistim.Dedim ki,"Didem bir seye basliyorsun birakmak yok,ne olursan ol buraya gelip yapman gerekeni yapacaksin.Sakin kendini kandirma.Kacmak yok aci yok".Ece su an 3 yasinda.Yuvaya gidebiliyor Berk de ucuncu sinifta.

Gecen sene bir spor klubune basladim.Bu benim cocuklari kendime kendime buyutmemin bir hediyesi oldu.Artik benim siram geldi yani.Spor saatlerim kendi kendime verdigim en ozel hediyem.

Sanirim bir hedefe kilitlenmenin en buyuk faktoru bu iste pazarlikla yapmamaniz.Ben spor gunlerimden asla taviz vermedim.Arkadaslarimla cay kahve toplantilarina katilmadim ,doktor randevularini spor yapmadigim gunlere aldim, misafirlerimi yine o gunlerde agirladim,spor gunlerimde "HAYIR" dedim.Asla sozumden cikmadim.Boyle yapinca kendime saygim artti ,guvenim artti.Birseye karar vermek ve o yolda adim atmak gibisi yok.Hergun benim zaferim oldu.Isim bitip duslara dogru yurudugumde icimden kendime Aferim dedim bravo dedim supersin dedim.Neler demedim...



Kostum terledim bisiklet cevirdim yerlerde yuvarlandim hirs yaptim.Hayatimda hic kosmadim.Ilk kez Engin bana niye denemiyorsun dediginde bes dakika kosabilmis ve sanki maraton kosmus gibi nefessiz kalmistim.Ertesi gun tekrar bes dakika kostum.O bes dakika 10 dakikaya ciktiginda sanki dunyalari yeniden yarattim gibi bir hisse kapildim.Karsimdaki aynada kimseye caktirmadan kendime gulumsedim.

Onbes dakika bitisinde artik elimle zafer isareti yapiyordum.Hem de aleni.Herkes gorsun zaferimi.Dort bes ay kadar onbes dakika kostum.Bir sonraki adim yirmibes dakika oldu.Su an ilk hedefime ulastim.Tam otuz dakika kosuyorum.
Kendimle gurur duyuyorum.

Didem

Hiç yorum yok: