8 Şubat 2010

Cocuk yetistirmek


Cock yetistirmek sanirim en zor,insani en cok dusunduren,celiskiye dusunduren, karar vermekte zorlayan seylerden biri hayatta.Benim iki cocugum var ve hala cogu zaman dogruyu mu yapiyorum yanlis mi,cok mu sikiyorum yoksa gevsek mi diye takiliyorum.Cok sikmayacaksin kendi karar verebilsin ama cok da gevsek birakmayacaksin baskalarina duzgun davransin,saygili olsun v.s. Sevgini vereceksin kayitsiz vermeye ozen gostereceksin ki,sadece duzgun sey yaptiginda sevmedigini anlamali.Seni cok kizdiracak ama sen kizmadan kendine hakim olmalisin,zivanadan ciksan da kontrolu elden birakmayacaksin...Zor zor zor...

Butun bunlarin nasil olmasi gerektiginde hala profesyonel degilim,tek bildigim hayatta Berk ve Ece'den daha degerli hicbirseyim olmadigi.Aile,es,arkadas,dost hepsi bir yana onlar soz konusu olunca.

Onlarin yuzundeki tek bir huzunlu ifade yada bir damla gozyasi dahi benim hayatimdan bir on seneyi alip goturuveriyor.

Berk benim ilk bebegim.8 yasinda ve hala ona sen benim ilk bebegimsin diyorum hep.Cunku ilkler hep ozeldir,yerleri ayridir.Ece dogdugunda hastaneden eve dondugumuzde Berk sanki artik tek ve ozel degil gibi gelmisti,icim bir fena olmustu.Ece'nin dogusuna tabiki cok sevindim ama sanki oglumun ilk olusuna, ozel olusuna ortak geldi gibi bir duyguya kapilmistim.Ona sevgimi artik fazlasiyla gosteremezsem ikinci planda kalirsa naparim diye panik olmustum, bocalamistim hatta aglamistim.

Daha bir gunlukken hastanede yanimda yatarken bakip hickiriklara bogulmustum bu el kadar cocuk nasil askere gidecek diye de Engin alemsin demisti.Cocuk da buarada 2,5 kilo, bir gunluk ve ben neler dusunuyorum.


Hakikaten ilk birkac yil Berk'le ana ogul birada yaptigim seyler golgede kaldi.Ece'nin mamasi ,uykusu ,oyuncagi ,bezi,arabasi aramizda idi.

Simdi Berk 8, Ece 3 yasinda.Hala aramiza giriyor ama simdi guluyoruz amaaaan bu Ece de nerden cikti diyoruz.Tek sevincim Berk hala kalbimde kocaman bir yeri oldugunu biliyor.

Ece'nin buyuyusu ,yuzunun o guzelligi,gozlerinin ici hala bakarken kendi gozumden sakindigim o hap kadar minicik guzel surati beni hala cok ama cok duygulandiriyor.Of pof demiyor muyuz aman bunaldim valla canima tak etti demiyor muyuz.Diyoruz ama ben anladim ki tek damla gozunden yas akmasin, uzulmesin diye dunyayi karsima alacagim nerdeyse.Insan cocugu soz konusu olunca nasil da aslan kesiliveriyor sasiyorum.Nasil ayaga kalkiyor yada nasil kanat geriveriyor.

Ben muhtesem bir anne degilim,uzman degilim egitmen degilim.Tek bildigim Ece ile Berk'in kalbimde nasil kocaman yerlerinin oldugu ve onu hicbirseyin dolduramayacagi.

Didem Ana

14 yorum:

Selma Er dedi ki...

didem'ciğim,emin ol ki sen çok iyi ve özel bir annesin..aslında her anne gibi..her anne çocuklarını gözünden bile sakınır..bakmaya,öpmeye,koklamaya kıyamaz..geceleri uyuyamaz onları düşünmekten..endişe etmeden duramaz..başkası çocuklarına kötü söz söylese,kötü davransa hemen aslan kesilir..onlar büyüse de,anne-babanın gözünde hep minicik bebekleri olarak kalır..sen koskoca didem ana'sın..yüreğine kocaman sevgileri sığdırabilen..yemeyip yediren,giymeyip giydiren..hepinize sevgiler..

didem dedi ki...

Halacigim cok tesekkur ederim,sen beni sevdigin icin oyle soyluyorsun.O senin guzelligin...Seni cok ama cok seviyorum...Kalplerimiz bir...

sibel'ce dedi ki...

ah benim sevgili, hassas, didem anacım... yazını okurken bilsen ne kadar da kendimden kareler gördüm.. bu biraz da burcumuzun bir özelliği olsa gerek.. artık ben böyle yorumluyor ve kendimi bu şekilde teselli ediyorum.. yoksa bazen ben bile kendimden şüphe ediyorum ki bütün anneler de böyle midir diye.. inanmayacaksın diyemeyeceğim, çünkü ençok sen inanırsın ki, halen, özellikle pazartesi sabahları işe gitmek için kalktığımda yatağında yatan o kıvırcık yavru kuşa bakıp da gözlerimin yaşarmasına engel olamadığım, hele uyumak için yattığındaki o masum, küçücük haline ağladığım öyle zamanlar oluyor ki... (bu arada, türkiyeye geldiğinizde ecenin zaten küçücük olan karyolasında köşeye sıkışmış bir halde küçücük bir top gibi kıvrılarak uyuduğu an geldi aklıma. ogün bile ona bakarken gözlerimin yaşardığını hatırlıyorum.. ne kadar masumlar, ne kadar tatlı)... hele hele bazı zamanlar kafamda ne senaryolar yazıyorum bilsen, sonra bir de gerçekleşmiş gibi oturup ağlıyorum:)) o büyüdükçe eskiden aynı senin de yaşadığın gibi ve hiç de hakkı olmadığı halde ona bağırdığım, kızdığım zamanları hatırlıyorum ve ona özür borcu olarak şu anda ona karşı çok daha dikkatli davranıyorum... annesi kadar artık onun arkadaşıyım da.. aynı senin gibi ben de hep yanında olduğumu, onu karşılıksız sevdiğimi her fırsatta belirtiyorum.. onların da istedikleri bu değil mi zaten.. onları çok sevelim ki, onlar da bizleri sevsinler, doğayı sevsinler, en önemlisi yaşamayı sevsinler...

sibel'ce dedi ki...
Bu yorum bir blog yöneticisi tarafından silindi.
Meltem Karacaoglu dedi ki...

Didem'cigim, sen cok iyi bir anne oldugun kadar harika bir dostsun ayni zamanda! Duygularini bu kadar yogun yasaman sevgi dolu kocaman kalbin yuzunden. Arada bir de kendini dusun...Hepinizi kucakliyorum..

didem dedi ki...

Sisi'cim canim yazdiklarina cok tesekkur ederim...Iki yengec biraraya gelirsek boyle bir manzaranin cikacagi belli idi.Seninle benim hicbir farkimiz yok.Duygusalligimiz,cocuklara kiyamayisimiz,kizarken bile aninda pisman olusumuz...Herbisiyimiz ayni.Guler misin aglar misin?Demek sadece cocuguna bakip guleri yasaran ben degilim...Tuana'nin o onlugune salyalari akan hallerini, disleri cikacagi zamanlari senin meyvesuyunu bile olcup vermeni titizlenisini ,bakici kadina yazdigin notlari unutmadim.Benim dikkatli,ozenli,titiz,disiplinli hem de bir yandan yumusasacik arkadasim.Sen dunyanin en guzel annelerinden birisin.Iyiki dogurmussun gelinim Tuana'yi.Ikinizi de cok optum

didem dedi ki...

Meltem hanim,yazdiklariniza cok tesekkur ederim.Siz de guzel bir dostsunuz ki bunca zaman kopmadik hatta birbirlerimizi yorumlar yaziyoruz...
Sizin iki guzel kiziniza bakip ne kadar guzel bir anne oldugunuzu anlamak zor degil.
Ben sanirim biraz fazla duygulsalim arada bir tasip kabariyorum...Cok tesekkurler yazdiginiz icin..Opuyorum...

Adsız dedi ki...

Didemcim duygularini cok guzel yansitmissin. Okuyunca gozlerim doldu. Eline saglik canim !

didem dedi ki...

Dilek'cim canim sen de anne oldugun icin gozlerin dolmus.Beni en iyi anlayabilecek kisilerden birisin cunku...Eminim sen de Zumrut'le ayni seyleri yasiyorsun...Yazdigin icin cok tesekkur...opucukler

ozlem dedi ki...

Guzelim o kadar haklisin ki cocuk yetistirmek ayrica bir ilim zaten..
Ozellikle biz Turkler baska bir kulturle yetisip buraya geldikten sonra cocuklarin ozgurlukleri boyumuzu asiyor.
Bizim memlekette cocugu egitmek ayni zamanda toplumun da gorevi; Ne zaman cocukla bir yere gitsem ve cocuk mizmizlanmaya baslasa sagolsun yasli tombul bir amca kalin sesiyle "Anneni uzmesene evladim cok ayip" der.
Cocuk sonra keser miziltiyi uslu uslu yoluna devam eder.
Ya burada burasi ozgurlukler ulkesi
Cocuk illeki deneyecek gorecek yanilacak.Ya ogrenecek ya ogrenmeyecek.
Mesela inci'ye cok cukulata yeme allerji olursun desem de dedigimle kaliyorum her seferinde.
Artik daha acimasiz oldum bu konuda ne kadar aglasa da beni yollarda rezil etse de 2'taneden cok almiyorum.
Aldigim egitimden sonra kurallarin cocuk yasaminda cok onemli oldugunu anladim. Tutarli olmak cook onemli.bir gun hayir dedigin seye 2 gun sonra evet dememek gibi..
Saygili ve Kuralci.

Sevgilerle
Ozlem

didem dedi ki...

Ozlem'cim blogumu okuyup hele hele yorum yazdigin icin cok tesekkurler..Evet haklisin,sen bir de bu isin egitimini aldin eminim cogu seye baska gozle bakiyorsun artik.Eger deginmek istedigin bizlerle paylasmak veya ogretmek istedigin birseyler olursa benim bloguma yaz.Cok hos olur...Ece Inci'yi sayiklayip duruyor haberin olsun...opuyorum

annemineli dedi ki...

Blogunuz hayırlı olsun.Sizin gurbete selam olsun.Benim kızımda
sizin orda 1 yıl yaşadı yeni geldi.Sizin oraları çok sevdi yine gitmek ister kendisi gazeteci artık hasret olmasın dedik.Sizlere bol selam ve sevgilerrrrr....

didem dedi ki...

Zehra hanim yorumunuza cok tesekkur ederim.Memnun oldum.Kizinizda mi Washingonda idi?Demek ben geldim o dondu.Dediginiz dogru gurbet zor.Ben de ailemi ozelikle anneannemi cok ozluyor ve merak ediyorum.
Sizin blogunuza baktim bizim ailede de Tarsus'lu Adanali cok...
Benim maalesef henuz gitme sansim olmadi ama istiyorum.
Sevgiler
Didem

Adsız dedi ki...

You have great points there, that's why I always love your blog, it seems that you are an expert in this field. keep up the good work, My friend recommends your blog.

My blog:
finance rachat credit puis maison de Rachat De Credit